Οι συζητήσεις της Κυριακής, Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: Στόχος δεν είναι ο στιγματισμός κάποιων ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΥΔΙΚΟΥ *, εφ. Πελοπόννησος,22/06/2020 [18:45]

Η αξιολόγηση ως έννοια έχει νοηματοδοτηθεί αρνητικά. Και ο λόγος είναι που χρησιμοποιήθηκε ως απειλή από τις κυβερνήσεις εναντίον της εκπαιδευτικής κοινότητας, την οποία άφηναν συχνά εκτεθειμένη υπονοώντας ότι οι εκπαιδευτικοί στο σύνολό τους δεν εργάζονται σωστά, παραμελούν τα καθήκοντά τους ή ατονεί το ενδιαφέρον τους στρεφόμενοι σ' άλλες εξωσχολικές επιλογές. Ακόμη, θεωρήθηκε πως όσες προσπάθειες κι αν έγιναν, στόχευαν, πρωτίστως, στη χειραγώγηση του εκπαιδευτικού και στη δυνατότητα απολύσεων με τη δημιουργία κατηγοριών εκπαιδευτικών και μισθολογικών διαφοροποιήσεων. Συνεπώς, η πρόθεση για τη συζήτηση επί της αξιολόγησης είχε υπονομευμένη αφετηρία, μιας και αμφισβητούσαν τη φερεγγυότητα των εκπροσώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας. Βεβαίως, θα ήταν άτοπο να ισχυριστεί κάποιος ότι στον χώρο της εκπαίδευσης δεν υπάρχουν αρρυθμίες αλλά και ανάγκη για αλλαγές, που να ενισχύσουν τον ρόλο της δημόσιας εκπαίδευσης, σε καιρούς μάλιστα κρίσεων και κοινωνικών ανασφαλειών. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι πρώτα απ' όλα πρέπει να γίνει ουσιαστικός διάλογος με ειλικρινείς προθέσεις. Αναμφίβολα, χρειάζεται αξιολόγηση. Ωστόσο, σπεύδω να τονίσω ότι θα προτιμούσα να αλλάξει η αρνητικά φορτισμένη έννοια. Επί της ουσίας, κάθε ομάδα, κάθε άτομο οφείλει να θέτει στόχους, βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους, τους οποίους συζητά στο τέλος ενός κύκλου. Η άποψή μου είναι ότι για την επεξεργασία και ορισμό αυτών των στόχων, τόσο συγκεκριμένων μαθημάτων ανά τάξη όσο και του σχολείου γενικότερα, υπεύθυνη είναι, αρχικά, η ομάδα των εκπαιδευτικών που διδάσκει το μάθημα ή στην τάξη που συνεδριάζει στην αρχή και στο τέλος του σχολικού έτους. Την τελική ευθύνη για την αξιολόγηση του έργου της σχολικής μονάδας έχει ο σύλλογος εκπαιδευτικών, που συνεδριάζει τον Σεπτέμβριο αλλά και τον Μάιο κάθε έτους, με τη συμμετοχή των Σχολικών Συμβούλων, ή όπως αλλιώς θα ονομαστούν, και εκπροσώπων των μαθητών αλλά και των γονέων, καθώς και μέλους του Δημοτικού Συμβουλίου ή διαμερίσματος της περιοχής. Σ' αυτή τη συνάντηση, κάθε ομάδα παρουσιάζει το έργο της, επισημαίνει τις ιδιομορφίες, τις υστερήσεις και τα θετικά. Στόχος δεν είναι μόνο η ανάδειξη των ποσοτικών δεδομένων αλλά πρωτίστως η ένταξη όλης της τάξης στην εκπαιδευτική διαδικασία υπογραμμίζοντας και τους ανασχετικούς παράγοντες σ' αυτή τη διαδικασία, που μπορεί να εστιάζονται στα ιδιαίτερα γνωρίσματα της περιοχής, στα κοινωνικά χαρακτηριστικά, στη σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση, τα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό, τις επιχορηγήσεις. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να είναι η αξιολόγηση μόνο προσωποκεντρική. Στόχος δεν είναι ο στιγματισμός κάποιων εκπαιδευτικών αλλά η βελτίωση των εκπαιδευτικών διαδικασιών. Ακόμη, στόχος της αξιολόγησης δεν μπορεί να είναι τα ποσοστά επιτυχίας στα ΑΕΙ. Είναι ένα στρεβλό κριτήριο που διαστρεβλώνει τον χαρακτήρα του σχολείου. Στόχος είναι η ένταξη όλων των μαθητών και μαθητριών στην τάξη και η βελτίωση των εκπαιδευτικού έργου. ·Ο Ευάγγελος Αυδίκος είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Καθηγητής Λαογραφίας στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας).

ΤΟ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΗ ‘ΛΟΞΗ ΤΑΞΗ ‘ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ 12 – 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

Το σημείο συνάντησης είναι ο χώρος έκθεσης της ‘Λοξής Τάξης’ (πρώην Θέατρο Αλίκη) και η είσοδος είναι από το Άγαλμα της Αθηνάς

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Δευτέρα  12/10/2015

(Πρωί) Ξενάγηση στη ‘Λοξή Τάξη’ (10:00 – 10:30).

Διεύθυνση Αλσών και Πάρκων (Κώστας Ποντικάκος), «Γνωρίζω τα φυτά του πάρκου» (10:30 – 12:30).

(Απόγευμα) Συμμετοχές – Σύλλογος Γονέων 36ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, 46ο Γυμνάσιο Αθηνών, 15ο Γυμνάσιο Αθηνών. Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού «Πλανόδια Βιβλιοθήκη» (16:00 – 18:00).

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (Νάσια Χολέβα, Ηρώ Ποταμούση, Χαρά Τσουκαλά, Σόνια Μολογούση), «Εξερευνώντας τον ανοιχτό χώρο – προσωπικές και συλλογικές αφηγήσεις» (17:00 – 19:00).

 Αγγελική Βαρελλά (Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά), «Φιλενάδα, φουντουκιά μου (Πατάκης): ένα εργαστήριο» (17:00 – 18:00).

Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου, «‘Στον ίσκιο του παραμυθόδεντρου’(Πατάκης): μια ανάγνωση» (18:00 – 19:00).

Αγγελική Βαρελλά «’Χαμόγελο στα χείλη’: Η Αθήνα του ’40 και η απελευθέρωση» (19:00 – 20:00).

Συνεταιρισμός ‘ΛΕΙΛΙΜΛΕΪ’ και Ντίνα Ρέππα (Σύλλογος Εκπαιδευτικών ‘Αριστοτέλης’), «Χτίζουμε το σχολείο της ελευθερίας των λαών στο Κομπάνι». (20:00 – 21:00).

Αντρέας Ζαφείρης (συλλογικότητα Alternativa), «Ένα σχολείο για το Λουγκάνσκ» (21:00 – 22:00).

Τρίτη 13/10/2015

(Πρωί) Ξενάγηση στη ‘Λοξή Τάξη’ (10:00 – 10:30).

Διεύθυνση Αλσών και Πάρκων (Κώστας Ποντικάκος), «Γνωρίζω τα φυτά του πάρκου» (10:30 – 12:30).

(Απόγευμα) Συμμετοχές –  Σύλλογος Γονέων 36ου  Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, 66ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, 15Ο Γυμνάσιο Αθηνών, 46ο Γυμνάσιο Αθηνών. Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού «Πλανόδια Βιβλιοθήκη» (16:00 – 18:00). Παιδαγωγική Ομάδα «Σκασιαρχείο» – «d.j. στα θρανία» (17:00 – 18:00).

Γκέλη Αρώνη, «Είναι αυτά που επιθυμώ αυτά που χρειάζομαι; – εργαστήριο δικαιωμάτων»(17:00 – 19:00).

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (Νάσια Χολέβα, Ηρώ Ποταμούση, Χαρά Τσουκαλά, Σόνια Μολογούση), «Εξερευνώντας τον ανοιχτό χώρο – προσωπικές και συλλογικές αφηγήσεις»  (17:00 – 19:00).

Γιώργος Μόσχος (Συνήγορος του Παιδιού): «Το δικαίωμα των παιδιών στην αντίρρηση»(19:00 – 21:00).

Νίκος Θεοδοσίου (Camera Zizanio), «Ταινίες φτιαγμένες από παιδιά», (21:00 – 22:30).

Τετάρτη 14/10/2015

(Πρωί) Ξενάγηση στη ‘Λοξή Τάξη’ (10:00 – 10:30).

Διεύθυνση Αλσών και Πάρκων (Κώστας Ποντικάκος), «Γνωρίζω τα φυτά του πάρκου» (10:30 – 12:30).

(Απόγευμα) Βαγγέλης Σπινθάκης (ΜΗΤΙΔΑ κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση), «Βιωματικός περίπατος στο Πεδίο του Άρεως (15:30 – 17:30). 

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, «Πλανόδια Βιβλιοθήκη» (16:00 – 18:00). Σπύρος Πετρίτης (θεατρικό εργαστήριο), «Γράφοντας και ‘παίζοντας’ τις διαφορετικές αφηγήσεις»(17:30 – 19:30).

Χριστίνα Φραγκεσκάκη «Άμπερ, Φάμπερ, βγε (Πατάκης) – Μια λοξή ιστορία στη ‘Λοξή Τάξη’»(17:30 – 19:00).

Αναστασία Γκολιομύτη (Ένωση Γονέων, CISV), «Κατασκηνώνοντας στο Πεδίο του Άρεως: Για μια παιδαγωγική της ειρήνης» (19:00 – 20:00).

Τάσος Αλεξανδράκης, «Διεκδικώντας μια πόλη για το ποδήλατο»(20:00 – 20:30). Ελισάβετ Σταυρίδου (Θεατρική Παράσταση) «Στην τάξη της κύριας Μαργαρίτας» (Ομάδα παραστατικών τεχνών ΠΡΟταση) (20:30 – 22:00).

Πέμπτη 15/10/2015

(Πρωί) Ξενάγηση στη ‘Λοξή Τάξη’ (10:00 – 10:30).

Διεύθυνση Αλσών και Πάρκων (Κώστας Ποντικάκος), «Γνωρίζω τα φυτά του πάρκου» (10:30 – 12:30)..

(Απόγευμα) Συμμετοχές – 31ο Νηπιαγωγείο Αθηνών, 51ο Δημοτικό Σχολείο. Νατάσσα Δίπλα, «Παιχνίδι με τ’ αγάλματα» (16:00 – 17:00),

Μαργαρίτα Καραβέλλα, Ιωάννα Αλεξιά (Κέντρο Ημέρας ‘Βαβέλ’), «Παίζοντας με τα συναισθήματα», (16:30 – 17:30).  

ΕΚΠΟΣΠΟ ‘Νόστος, «Το παιχνίδι των δικαιωμάτων – τι χρειάζεται ο Σαφάρ για να μεγαλώσει όπως όλα τα παιδιά» (17:30 – 19:30).

Παιδαγωγική Ομάδα «Σκασιαρχείο» – «d.j. στα θρανία για παιδιά – πουλιά» (17:00 – 17:30).

Λενέτα Στράνη, «Το ξενοπούλι κι ο Συνορίτης ποταμός (Σαββάλας)» (17:30 – 18:30).Βαγγέλης Ηλιόπουλος, «Ο Φήτα (Πατάκης) – Μια ιστορία για το δικαίωμα των μαθητών στη φαντασία» (19:00 – 20:00).

Παιδαγωγική Ομάδα «Σκασιαρχείο» (προβολή), Η γλώσσα της πεταλούδας (1999) του Χοσέ Λοίς Κουέρντα (20:30 – 22:30).

Παρασκευή 16/10/2015

(Πρωί) Ξενάγηση στη ‘Λοξή Τάξη’ (10:00 – 10:30).

Διεύθυνση Αλσών και Πάρκων (Κώστας Ποντικάκος), «Γνωρίζω τα φυτά του πάρκου» (10:30 – 12:30)..

(Απόγευμα). Φίλοι της Παιδαγωγικής Waldorf/Rudof Steiner (ομιλητής Bernd Ruf),«Παιδαγωγική έκτακτης ανάγκης» (16:00 – 17:30).

Τράπεζα Χρόνου Εξαρχείων, «Παιχνίδια γνωριμίας» (17:00 – 19:00).

Εργαστήριο αφίσας με τον εικαστικό Ζάφο Ξαγοράρη – επιμόρφωση σε εκπαιδευτικούς της Α΄ Διεύθυνσης Π. Ε. Αθηνών (17:30 – 19:30).

Ομάδα Νεανικού Θεάτρου ‘Συντεχνία του γέλιου’, «Είστε και φαίνεστε» (απόσπασμα), (19:30 – 20:00).

Συζήτηση με το κοινό: Σοφία Λάχλου (συντονισμός), Ζάφος Ξαγοράρης, «Το υπαίθριο σχολείο της κοινότητας με τη ‘Λοξή Τάξη’ στο Πεδίο του Άρεως», Δέσποινα Καρακατσάνη, «Το υπαίθριο σχολείο του Πεδίου του Άρεως στο μεσοπόλεμο», Βαγγέλης Σπινθάκης, «Δημιουργία θεματικού κοινωνικού πάρκου στο Πεδίο του Άρεως», Ερμίνα Κυπριανίδου (Κεντρικός Τομέας Αθηνών – Περιφέρεια Αττικής), «Σχέδια και δράσεις για το Πεδίο του Άρεως», Μαρία Ηλιοπούλου (Αντιδήμαρχος Παιδιού), «Ανοιχτά σχολεία στην Αθήνα», Άλκης Ρήγος, «Παιδεία και Κοινωνία σήμερα», Πέτρος Δαμιανός, «Παραβατικότητα ανηλίκων: καλύτερα να νοιαστούμε πριν παρά  μετά», Χαράλαμπος Μπαλτάς «Ανοιχτά μέσα/ έξω σχολεία με τις ιδέες της κριτικής παιδαγωγικής», Πόπη Κύρδη – Μαρία Δημοπούλου, «Σχολείο και δημόσιας χώρος: η περίπτωση του δικτύου σχολείων της Α΄ Διεύθυνσης Π. Ε. Αθηνών ‘Το βλέμμα στην πόλη’». Παρέμβαση: Μυρσίνη Ζορμπά (Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού) και Καίτη Κανακκάκη (Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη), (20:00 – 23:00).

Σάββατο 17/10/2015

(Πρωί) Μανόλης Κασιμάτης (επιμέλεια), Βιβλιοθήκη «Εθνική Αντίσταση»: «Φωτογραφίζοντας την απελευθέρωση» (11:30 – 13:30),(Σταδίου 39, 2103219493).

(Μεσημέρι)  Το αγόρι κι ο κόσμος, (ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ – Αλκυονίδα – ελεύθερη είσοδος – Χαράλαμπος Μπαλτάς: ενημέρωση για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ταινίας ), (15:00 – 16:30). 

(Απόγευμα)  Συμμετοχές 74ο Δημοτικό Σχολείο, 7ο Γυμνάσιο Περιστερίου.

Νίκος Αγκορτσάς – Μαρία Χωριανοπούλου (mellifera action), «Ταξίδια στη θάλασσα (17:00 – 18:30).

Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου, «‘Το παιδί από τη θάλασσα (Πατάκης): ανάγνωση»(18:30 – 19:00).

Βαγγέλης Βλαχάκης (συλλογικότητα KINOglaz), «Εργαστήριο δημιουργίας μίνι ντοκιμαντέρ»(18:00 – 19:00).

 Θέατρο ‘Πόρτα’ (Ντέιβιντ Γκρεγκ), «Ποιος είναι ο Δόκτωρ Κόρτσακ;» (19:00 – 20:00).

Γκέλη Αρώνη, «Sarvodaya: εποικοδομητική κοινωνική δράση στην Ινδία με στόχο την ευημερία όλων» (20:00 – 20:30).

Μαρίνα Φραγκιαδάκη (ψυχαναλύτρια), «‘Η Πατησίων ζει’: ένα μάθημα επιθυμίας» (20:30 – 21:30).

Νίκος Θεοδοσίου (Camera Zizanio), «Ταινίες φτιαγμένες από παιδιά» (21:30 – 22:30).

Κυριακή 18/10/2015

(Πρωί) Φίλοι της Παιδαγωγικής Waldorf/Rudof Steiner, «Βιωματικό σεμινάριο στη παιδαγωγική της έκτακτης ανάγκης; Πώς οι παιδαγωγοί μπορούν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες (11:00 – 14:00).

 (Απόγευμα) ‘Πανελλαδική Φιλοζωική Ομοσπονδία και Σωματείο ‘Συνεργάζομαι,’ «Συμβιώνω με τα ζώα» (15:00 – 17:00). Παυλίνα Παμπούδη, «Ο Ιβάν ο Τρομερός (Ροές): μια ανάγνωση»(17:00 – 18:00). Παιδαγωγική Ομάδα ‘Σκασιαρχείο, – Φωτεινή Παπαρήγα, «Εθνικός διχασμός και πόλεμος», Μπάμπης Μπαλτάς, «Μεσοπόλεμος με Σεφέρη και Βενέζη», «Χάρτες και πόλεμος», Γιάννης Φωτεινός, «Μικρά βιβλία διαφορετικών ανθρώπων» (15:30 – 19:00).Λούλα Κατσιφή «Πράσινη διαδρομή και υπαίθρια διδασκαλία στη Λιβαδειά» και Άννα Ζουγανέλη, «Το πράσινο  μονοπάτι της κοιλάδας των Μουσών στη Θήβα» (19:00 – 20:00).Τράπεζα Χρόνου Εξαρχείων, «Μια δομή αλληλεγγύης» (20:00 – 21:00).

Υ. γ. Το τηλέφωνο της Διεύθυνσης Αλσών και Πάρκων είναι 2108212239. Οι δράσεις θα συνεχίζονται σ΄ όλη τη διάρκεια του έτους 2015/2016 κατόπιν συνεννόησης. Ο στόχος είναι το Πεδίο του Άρεως να είναι η αυλή των γειτονικών κι όχι μόνο σχολείων.

Για περισσότερες πληροφορίες για τις δράσεις στο Πεδίο του Άρεως, Χαράλαμπος Μπαλτάς, 6948828602 (skasiarxeio2014@gmail.com)

Share this:

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΛΜΕ, Θέμη Κοτσιφάκη ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (ΠΠΣ)

Σχετικά με τη δημόσια συζήτηση που γίνεται αυτές τις ημέρες, θα ήθελα να υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά τη θέση της ΟΛΜΕ, που αποτελεί και πάγια θέση του εκπαιδευτικού κινήματος.

Πριν ακόμα την ψήφιση του σχετικού νόμου 3699/11 είχαμε επισημάνει πως επιχειρείται η αναβίωση του θεσμού των προτύπων, 25 περίπου χρόνια μετά από την κατάργησή του. Τονίζαμε πως είναι βέβαιο ότι στις εισαγωγικές εξετάσεις που προβλέπονταν θα προσέρχονται παιδιά με περισσότερα εφόδια όχι λόγω ιδιαίτερης ευφυΐας τους αλλά κυρίως λόγω μορφωτικού, οικονομικού και κοινωνικού επιπέδου των γονιών τους, αφού είναι επιστημονικά διαπιστωμένο ότι η υψηλή επίδοση δεν είναι ανεξάρτητη από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει το παιδί. Επισημαίναμε  ότι η προωθούμενη αναβίωση των προτύπων θα οδηγήσει σε αφαίμαξη των κοινών σχολείων από τους άριστους μαθητές, που βοηθούν τον εκπαιδευτικό στο έργο του αλλά και αποτελούν θετικά πρότυπα για τους υπόλοιπους μαθητές.

Έχουμε δηλώσει επανειλημμένα και σε όλους του τόνους την πλήρη και απόλυτη αντίθεσή μας στη διενέργεια επιπλέον εξετάσεων στα ΠΠΣ κάθε φορά που οι μαθητές τους αλλάζουν βαθμίδα εκπαίδευσης, αλλά και έχουμε επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεση του κλάδου μας συνολικά στο ν.3966/11 που καθιέρωσε τα σχολεία αυτά.

Με την καθιέρωση εισαγωγικών εξετάσεων βρισκόμαστε μπροστά σε μια διαστρεβλωμένη και αντιπαιδαγωγική αντίληψη της αριστείας, καθώς γίνεται μια προσπάθεια διαχωρισμού των μαθητών που ήδη φοιτούν στα ΠΠΣ με ένα τρόπο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ιδιότυπα ρατσιστικός, καθώς επιβάλλει  την υποχρεωτική αλλαγή του σχολικού περιβάλλοντος με βάση μια 2ωρη εξέταση αμφίβολης ποιότητας,  που σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με την ουσία και τους στόχους του δημόσιου σχολείου.

Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί από την πρώτη κιόλας χρονιά εφαρμογής του θεσμού των εξετάσεων μια πρωτοφανής έξαρση της προσφυγής των μαθητών στα ιδιωτικά φροντιστήρια και μάλιστα με διανομή διαφημιστικών φυλλαδίων έξω από τα σχολεία αυτά.

Είναι ολοφάνερο ότι η κοινωνία μας δεν χρειάζεται ελιτίστικα σχολεία «αρίστων», αλλά ποιοτική αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου Κατά την άποψή μας σχολεία πρώτης προτεραιότητας σε ό,τι αφορά την κρατική φροντίδα πρέπει να είναι τα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών, αυτά δηλαδή των οποίων οι μαθητές έχουν μειωμένες ευκαιρίες για εκπαίδευση και  μόρφωση και όχι τα πρότυπα.

Είχαμε επίσης επισημάνει πως οι όροι «πειραματικό» και «πρότυπο», που συνυπάρχουν στον τίτλο των σχολείων αυτών, στην πραγματικότητα αλληλοαναιρούνται. Ενώ δηλαδή ο στόχος ενός πειραματικού σχολείου (που είναι χρήσιμα) είναι η πειραματική εφαρμογή προγραμμάτων, μεθόδων, εκπαιδευτικού υλικού κ.λπ., γεγονός που παραπέμπει σε πειραματικά σχολεία, προβλέπεται ταυτόχρονα ότι θα φοιτούν σε αυτό οι «άριστοι», άρα θα λειτουργεί ως πρότυπο. Όμως στα πρότυπα σχολεία δεν είναι δυνατό να δοκιμάζονται νέες μέθοδοι, αφού αυτό προϋποθέτει ένα μαθητικό δυναμικό που δεν θα απέχει πολύ από το από αυτό που συναντάμε σε ένα σύνηθες σχολείο.

Είχαμε επίσης τονίσει πως θεσμοθετείται, σε κεντρικό επίπεδο ένα  πανίσχυρο 7μελές όργανο διοίκησης, η ΔΕΠΠΣ, που αποφασίζει για όλους και για όλα. Χαρακτηρίζει και αποχαρακτηρίζει τα ΠΠΣ, αποφασίζει για το είδος και τη μορφή των εξετάσεων εισαγωγής μαθητών, καθορίζει τον αριθμό των εισακτέων, αποφασίζει την κατ’ εξαίρεση εισαγωγή μαθητών με ιδιαίτερες ικανότητες, καθορίζει τα κριτήρια επιλογής διευθυντών και εκπαιδευτικών, επιλέγει τους διευθυντές και τους εκπαιδευτικούς, διορίζει, ως άλλο ΑΣΕΠ, τους διοικητικούς υπαλλήλους, προσλαμβάνει αναπληρωτές εκτός σειράς ενιαίου πίνακα, διοργανώνει μαθητικούς αγώνες και αξιολογεί, ως εξωτερικός αξιολογητής, το εκπαιδευτικό έργο. Μάλιστα, ενώ αποτελεί κυρίαρχο όργανο διοίκησης σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η συμμετοχή σε αυτό των εκπαιδευτικών από τις βαθμίδες αυτές είναι έως μηδενική.

Δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια επιβεβαιώθηκαν οι τότε εκτιμήσεις μας από τις αυθαιρεσίες που έγιναν μέσω της ΔΕΠΠΣ στα σχολεία αυτά.

Αγωνιζόμαστε  για την κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΠΠΣ και την ανατροπή του ν. 3966/11, που μόνο δεινά έχει μέχρι στιγμής προσθέσει στα σχολεία αυτά.

Δεν χρειαζόμαστε σχολεία Αριστείας, αλλά Άριστα Σχολεία για όλους.

Αθήνα, 20/2/15

Υ.Γ. Οι θέσεις και οι παρεμβάσεις της ΟΛΜΕ για τα ΠΠΣ από το 2011.

Αναστασία Καλαφάτη, Για τα κουδούνια που χάνονται…, tvxs, 11 Σεπτεμβρίου 2014

  

Ο ήχος του σχολικού κουδουνιού έχει την τάση να μπερδεύει τα συναισθήματα μαθητών και δασκάλων. Χαρά, λύπη, ανυπομονησία, νοσταλγία. Ο καθένας φέρνει στο μυαλό του τις προηγούμενες σχολικές χρονιές, κάνει όνειρα για την καινούρια, μετρά τον χρόνο που περνά από πάνω του.

Μόνο που φέτος οι αναπληρωτές δεν μπορούν να αναπολήσουν ελεύθερα. Το Υπουργείο αποφάσισε να διαγράψει από τη μνήμη τους αλλά και από τον νέο πίνακα προϋπηρεσίας μερικά ασήμαντα προφανώς έτη- εκεί ανάμεσα από το 2010 και το 2012. Έτσι, κάποια κουδούνια χάνονται άδοξα, κόπος και θυσίες  -με τονισμένο κάθε γράμμα της λέξης- γίνονται χαρτοπόλεμος στα χέρια ανίδεων υπαλλήλων που ποτέ δεν θα καταλάβουν τι σημαίνει ο όρος «δυσπρόσιτο» έξω από τη φόρμα της αίτησης.

Ίσως  η καταφυγή στη δικαιοσύνη, που αποτελεί για εμάς μονόδρομο πια, καταφέρει να καταστήσει κατανοητό στο υπουργείο πως δεν μπορεί να δημιουργεί κατά το δοκούν κατηγορίες δασκάλων και να τους μεταχειρίζεται ως κομμάτια σιλικόνης για να βουλώνει τρύπες.

Ακόμα, υπάρχουν φέτος κι άλλα κουδούνια- εκπαιδευτικά μεν, ιδιωτικά δε- που ηχούν πιο χαρμόσυνα από ποτέ μετά την πρόταση της άρσης ακόμα και της επίβλεψης του υπουργείου Παιδείας από την ιδιωτική εκπαίδευση. Άλλωστε υπάρχει η πρόβλεψη της δυνατότητας φιλοξενίας παιδιών για εκπαιδευτικούς λόγους (π.χ. εκπαιδευτικά ταξίδια) από ιδιωτικές σχολικές μονάδες. Η συνεργασία Υπ. Παιδείας με το Υπ. Τουρισμού δείχνει να είναι αγαστή.

Πέρα, όμως, από τα κουδούνια τούτη τη σχολική χρονιά ακούμε και τύμπανα, τύμπανα προαναγγελθέντος ΑΣΕΠ έπειτα από πολλά χρόνια. Βολική εξαγγελία, εφόσον έχουμε ως δεδομένο ότι έχουν αντίληψη το τι εξαγγέλλουν.  Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η δήλωση του υπουργου είναι ίδια : «Φέτος τα κενά είναι πολλά, αλλά θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. Του χρόνου, όμως, η κατάσταση θα είναι πολύ δύσκολη». Αλλά ο κάθε χρόνος φέρνει μαζί του και έναν νέο υπουργό που θα βολευτεί με τη σειρά του πίσω από τον ηρωισμό  της προσπάθειας και θα αφήσει για του χρόνου τα δύσκολα κι ακατόρθωτα. Επειδή, λοιπόν, ο κ. Λοβέρδος αναφερεται σε ΑΣΕΠ εντός της θητείας του, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή να είναι αντάρτης της κυβέρνησης  και να θέλει να ανατρέψει το εκπαιδευτικό τοπίο ή να γνωρίζει πως η θητεία του δεν θα διαρκέσει ως την υλοποίηση της εξαγγελίας…

Η νέα σχολική χρονιά μας βρίσκει και πάλι διαιρεμένους, καλά κρυμμένους πίσω από τις ταμπέλες που μας μοιράζει αφειδώς το υπουργείο και μακριά από τη διεκδίκηση της εκπαίδευσης που ονειρευόμαστε να ζήσουμε. Τα κενά στα σχολεία είναι όντως πολλά, οι ελλείψεις πολλές, τα προβλήματα περισσότερα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι το κενό μέσα στον δάσκαλο κι όχι η κενή θέση του. Κι αυτό το κενό σκάβεται μέρα με τη μέρα, απόφαση απόφαση, ψέμα ψέμα, υπουργό υπουργο...

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα θυμάμαι μια καθηγήτριά μου από το Λύκειο. Συζήτησα μαζί της μια φορά τους λόγους για τους οποίους ήθελα να γίνω δασκαλα. Με άκουσε υπομονετικά κι έπειτα μου είπε: «Αν γίνεις, να θυμάσαι πως ότι βαραίνει τους ώμους ενός δασκάλου μέσα στην τάξη, του έχει φορτωθεί έξω από αυτήν».