Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2020

Με την Θέμη στο Συρράκο, καλοκαίρι 2020


 

Κυρίαρχη πρακτική έγινε ο κυνισμός, συνέντευξη στη εφ. της Λάρισας Ελευθερία, 13 Φεβρουαρίου 2011



 

Ευάγγελος Αυδίκος, Το κόκκινο της ασφάλτου, ΕΦΣΥΝ, 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020

 


Με το κόκκινο του αίματος είμαι, δηλώνει ο Ρίτσος. Είναι η αποδοχή της πυρπόλησης για το σώμα. Τα συναισθήματα που γίνονται καύσιμη ύλη για την αναγέννηση. Το κόκκινο στο Καστελόριζο ανεβάζει τους σφυγμούς. Το κόκκινο της πρόκλησης σε μια άσκηση ισορροπιών στο διπλωματικό πεδίο. Στο κόκκινο απειλεί ο ιός να φέρει τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία.

Μέσα σ’ όλα αυτά ένα διαφορετικό κόκκινο τρυπώνει στην ειδησεογραφία. Είναι το κόκκινο που βάφει την άσφαλτο στους δρόμους της χώρας. Η Κρήτη συνεχίζει να πληρώνει βαρύ τον φόρο αίματος στον Μινώταυρο της κεντρικής συγκοινωνιακής αρτηρίας. Κάθε τόσο και νέα θύματα. Κάθε φορά οι συνήθεις δηλώσεις που ξεχνιούνται αμέσως μετά.

Φταίνε πολλά. Η μέθη της ταχύτητας και η αίσθηση πως το κακό αφορά τους άλλους. Ο υπερτροφικός οδηγικός εγωισμός που δεν σέβεται τους άλλους. Θα μπορούσαν να προστεθούν κι άλλα. Οι δρόμοι σ’ όλη τη χώρα γέμισαν από εικονίσματα που μαρτυρούν τη σφαγή. Κάθε εικόνισμα και μια ιστορία για ξαφνικές απώλειες που θέρισαν ζωές, σακάτεψαν κορμιά, άφησαν πληγές σε ορφανά, στέρησαν γονείς από τα παιδιά και τη χώρα από νέους ανθρώπους με όνειρα.

Το αίμα που χύνεται στην άσφαλτο είναι μια παράλληλη πανδημία, που ζητάει συνεχώς νέο αίμα. Και αν στον κορονοϊό η επαγρύπνηση είναι αδιάλειπτη, οι απώλειες στους δρόμους ξεχνιούνται εύκολα. Απομένει μόνο ο μεγάλος πόνος στους συγγενείς. Οι επαρχιακοί δρόμοι έχουν εγκαταλειφθεί, συχνά σαρακοφαγωμένοι, στενοί. Ετοιμοι να βαφτούν με νέο αίμα.

Στους δρόμους εξελίσσεται ένας πόλεμος. Με πολλά θύματα, που πολλές φορές είναι νέοι, μέλη του ενεργού πληθυσμού. Κι όμως, δεν ιδρώνει το αυτί μας. Για τις ευθύνες εκείνων που αφήνουν τους δρόμους να σκοτώνουν ανθρώπους. Για τους ανευθυνοϋπεύθυνους που αποποιούνται τις ευθύνες τους.

Ενα τέτοιο παράδειγμα είναι ο νομός της Πρέβεζας. Χωρίς θύμα από την πανδημία. Με έξι νεκρούς όμως μέσα σε πέντε μέρες. Οι τέσσερις απ’ αυτούς πάρα πολύ νέοι. Θύματα αυτοκινητικών δυστυχημάτων στις δύο εθνικές οδούς: τέσσερις στην παραλιακή εθνική προς Ηγουμενίτσα και δύο στην αντίστοιχη προς Ιωάννινα, λίγο πριν από τη Φιλιππιάδα. Εύκολη η μετάθεση των ευθυνών στα θύματα. Νίπτομεν τας χείρας μας και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ενας νομός που το παραλιακό του μέτωπο υπερπροβλήθηκε για την παραλία του. Δικαίως.

Ουδείς όμως ζήτησε ευθύνες απ’ αυτούς που άφησαν τους πολίτες απροστάτευτους. Καθένας/μία είναι κι ένα ενδεχόμενο θύμα του Μολώχ της ασφάλτου. Ανθρωποι και τόπος που ζουν ακόμη στον Μεσαίωνα των οδικών αρτηριών. Αυτοδιοικητική εξουσία και κοινοβουλευτική -μηδέ της υπουργικής εξαιρουμένης


Γκρεμίζοντας ζωές





 

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020

Κέλλη Κρητικού , Ο Πέτρος Μάρκαρης («Ο φόνος είναι χρήμα», εκδ. Κείμενα), μιλάει στην Athens Voice για τον Χαρίτο, την Αγία Σοφία, τον κορωνοϊό, τα βιβλία.«Πηγή: https://www.athensvoice.gr/culture/book/680660_petros-markaris-i-pandimia-den-allaxe-tin-kathimerinotita-moy»

 



Το φαινόμενο Πέτρος Μάρκαρης ξέρει πώς να διατηρεί το ενδιαφέρον του συνομιλητή του αμείωτο, με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια και αμεσότητα, αλλά και με τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις του για τη νέα κανονικότητα, το σύγχρονο πολιτικό τοπίο αλλά και το αστυνομικό μυθιστόρημα. Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του νέου του μυθιστορήματος «Ο φόνος είναι χρήμα» από τις εκδόσεις Κείμενα, μίλησε στην Athens Voice για το πώς βιώνει ο Κώστας Χαρίτος τη νέα εποχή, για τις ανησυχίες του, για την Αγία Σοφία και φυσικά για το βιβλίο και τους συγγραφείς που ξεχωρίζει. 

 

Νέα εποχή, νέα ήθη, νέες συνήθειες. Πώς βιώνει αυτές τις αλλαγές ο Πέτρος Μάρκαρης και πώς ο Κώστας Χαρίτος;

Θα μπορούσα να σας πω ότι η πανδημία δεν άλλαξε την καθημερινότητα μου, πέραν της προσοχής και των προφυλάξεων που παίρνω. Κατά τα άλλα, επειδή δουλεύω στο σπίτι, συνεχίζω το ημερήσιο πρόγραμμα εργασίας μου, όπως και πριν από τον κορωνοϊό. Ευτυχώς είχα την τύχη να απολαμβάνω για ένα μεγάλο διάστημα την παρέα του αστυνόμου Χαρίτου, επειδή ένα μεγάλο μέρος του τελευταίου μυθιστορήματος μου «Ο φόνος είναι χρήμα» το έγραψα στη διάρκεια της πανδημίας. Όσο για τον Κώστα Χαρίτο, συνεχίζει και αυτός την καθημερινότητά του, αλλά αντιμετωπίζει μια αυξημένη πίεση από την Αδριανή, τη γυναίκα του, η οποία έχει τρομοκρατηθεί από τον ιό, και τον ελέγχει σε κάθε του βήμα.

Είμαστε σε θέση αυτή τη στιγμή να κάνουμε μια ήρεμη αποτίμηση της νέας πραγματικότητας; Πόσο ευοίωνο είναι το μέλλον στα μάτια σας για την ελληνική οικονομία και κοινωνία;

Δεν είναι εύκολο να κάνεις μια ήρεμη αποτίμηση σε περίοδο διαρκούς αναστάτωσης. Μπορεί, όμως, να επιχειρήσει κανείς κάποιες διαπιστώσεις. Η πρώτη είναι η εργασία από το σπίτι, μέσω διαδικτύου. Εύχομαι να κάνω λάθος, αλλά φοβάμαι ότι ήρθε για να μείνει. Βολεύει κυρίως τις επιχειρήσεις, γιατί μειώνει το κόστος. Ο εργασιακός χώρος είναι, ωστόσο, και ένας κοινωνικός χώρος και η μείωση ή η κατάργησή του θα επιφέρει μεγάλο πλήγμα στον κοινωνικό ιστό και στην κοινωνική συνείδηση. Φοβάμαι ότι θα καταλήξουμε να επιβεβαιώσουμε αυτό που είχε πει κάποτε η Μάργκαρετ Θάτσερ: «Δεν υπάρχει κοινωνία. Υπάρχουν μόνο οικογένειες και άτομα». Το άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι η άρνηση της ύπαρξης του κορωνοϊού, κυρίως από τους νέους και σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτή η άρνηση, όμως, εκτός από τα προβλήματα που δημιουργεί στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού, σηματοδοτεί και μια τάση φυγής από την πραγματικότητα. Αντί να παλεύουμε το πρόβλημα, αρνούμαστε την ύπαρξή του. Αυτή η τάση φυγής δεν είναι καλό σημάδι ούτε για τους νέους, αλλά ούτε και για το μέλλον.

 

Αυτή η νέα κανονικότητα πιστεύετε ότι θα επιφέρει αλλαγές και στον χώρο του βιβλίου;

Είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα, γιατί δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε τις τάσεις του αναγνωστικού κοινού μέσα στην πανδημία. Πολλές αλλαγές στη διακίνηση του βιβλίου, όπως οι παραγγελίες μέσω του διαδικτύου, ήρθαν νωρίτερα από τον κορωνοϊό. Από μια άποψη, ωστόσο, το βιβλίο είναι τυχερό, αν συγκριθεί με τις τέχνες που απαιτούν την παρουσία του κοινού, όπως το θέατρο ή ο κινηματογράφος.

 

Τα βιβλία σας έχουν μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες. Αισθάνεστε ότι στην Ελλάδα έχετε εισπράξει το εύρος της επιτυχίας σας στον ίδιο βαθμό με το εξωτερικό;

Ασφαλώς και με το παραπάνω. Το αναγνωστικό κοινό δείχνει ένα έντονο και διαρκές ενδιαφέρον για τα βιβλία μου, του οποίου το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι το τελευταίο μυθιστόρημά μου. Δεν έχω κανένα λόγο να παραπονούμαι.

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα οφείλει να είναι και ένα πολιτικοκοινωνικό βιβλίο;

Ξέρετε, πολύ συχνά νομίζουμε ότι ανακαλύψαμε την Αμερική. Η σχέση της αστυνομικής πλοκής με το κοινωνικό μυθιστόρημα ξεκίνησε με το αστικό μυθιστόρημα του 19ου αιώνα. Πολλά μυθιστορήματα εκείνης της περιόδου είχαν ως αφετηρία μια αστυνομική πλοκή, όπως οι «Άθλιοι» του Ουγκώ, το «Έγκλημα και Τιμωρία» και οι «Αδελφοί Καραμαζόφ» του Ντοστογιέφσκι, αλλά και μυθιστορήματα του Μπαλζάκ και του Ζολά. Οι συγγραφείς αυτοί χρησιμοποίησαν την αστυνομική πλοκή ως αφετηρία, για να ασχοληθούν με την κοινωνία της εποχής τους. Κάτι παρεμφερές κάνουμε και εμείς σήμερα.

 

Στο νέο σας μυθιστόρημα «Ο φόνος είναι χρήμα», οι κεντρικοί ήρωες είναι δύο. Τι σας ώθησε σε αυτή την αλλαγή;

Οι δυο παράλληλες ιστορίες, που αφηγείται το μυθιστόρημα, απαιτούσαν αντίστοιχα και δύο αφηγητές. Βέβαια, οι δυο ιστορίες ενώνονται στο τέλος του μυθιστορήματος. Εκείνο που για μένα έχει ενδιαφέρον είναι η πιο έντονη παρουσία και εμπλοκή της οικογένειας του Χαρίτου στην υπόθεση του μυθιστορήματος.

 

Εκδόσεις Γαβριηλίδης: Μια δυνατή και μακροχρόνια σχέση. Ένα μεγάλο κεφάλαιο στη συγγραφική σας πορεία.

Ο θάνατος του εκδότη μου Σάμη Γαβριηλίδη ήταν για μένα μια πολύ μεγάλη απώλεια. Δεν έχασα μόνον τον εκδότη μου, αλλά και έναν επιστήθιο φίλο. Όλη η περίοδος της συγγραφικής πορείας μου ως συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, αλλά και η έκδοση του πιο σημαντικού για μένα μεταφραστικού έργου μου, που είναι ο «Φάουστ» του Γκαίτε, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τον Σάμη Γαβριηλίδη και τη στενή φιλία μας.

 

Τι ξεχωρίσατε στις εκδόσεις Κείμενα που πλέον εκδίδουν τα βιβλία σας;

Ίσως προσέξατε ότι το τελευταίο μυθιστόρημα μου είναι αφιερωμένο στη μνήμη των δυο εκδοτών μου. Μίλησα ήδη για τον Σάμη Γαβριηλίδη. Ο πρώτος εκδότης μου ήταν ο Φίλιππος Βλάχος, με τον οποίο ξεκινήσαμε μαζί τη σταδιοδρομία μας μέσα στη χούντα, εκείνος ως εκδότης και εγώ ως συγγραφέας. Τα πρώτα έργα μου, μεταφραστικά και θεατρικά εκδόθηκαν από τις εκδόσεις «Κείμενα» του Φίλιππου Βλάχου, ο οποίος υπήρξε και ένας από τους καλύτερους φίλους, που είχα στη ζωή μου. Είναι για μένα μεγάλη παρηγοριά, μετά τον θάνατο του Σάμη Γαβριηλίδη, αλλά και μεγάλη χαρά να επιστρέφω σε προχωρημένη ηλικία στον εκδοτικό οίκο από τον οποίο ξεκίνησα: στις εκδόσεις «Κείμενα», που ξαναγεννήθηκαν χάρηστον γιο του Φίλιππου, τον Φοίβο Βλάχο.

 

Γεννηθήκατε στην Κωνσταντινούπολη. Πώς έγραψαν μέσα σας τα πρόσφατα γεγονότα με την Αγία Σοφία;

Ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για μένα. Ξέρετε, όταν έχετε μεγαλώσει ως Ρωμιός, όπως λέμε εμείς τους Κωνσταντινουπολίτες, η Αγία Σοφία είναι το σύμβολο που σφραγίζει τη διαδρομή των προγόνων σας, αλλά και τη δική σας σε αυτή την ιστορική πόλη. Από την άλλη, όμως, η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε μουσείο συμβόλιζε ταυτόχρονα τη συνύπαρξη δύο θρησκειών στον ίδιο χώρο και έδινε ένα μήνυμα συνύπαρξης και συμφιλίωσης. Όλα αυτά διαγράφηκαν με την επιστροφή στην εποχή του Μωάμεθ του Πορθητή και έδωσαν ταυτόχρονα το μήνυμα ότι η κατάκτηση είναι πιο σημαντική από τη συμφιλίωση. Τη συνέχεια τη βλέπετε επί της τηλεοπτική

Τι σας φοβίζει/ανησυχεί περισσότερο στο σύγχρονο πολιτικό τοπίο, όπως διαμορφώνεται παγκοσμίως;

Πολλά με ανησυχούν. Καταρχήν το ολοένα εντεινόμενο παιχνίδι του λαϊκισμού, το οποίο χρησιμοποιούν πια και ηγέτες μεγάλων χωρών. Αρκεί να ρίξετε ένα βλέμμα στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο λαϊκισμός κερδίζει κάθε μέρα και περισσότερο πολιτικό χώρο και περισσότερη πειθώ στην εποχή μας. Το δεύτερο που με ανησυχεί είναι η συνεχώς διευρυνόμενη απόσταση μεταξύ πλούτου και φτώχιας, η οποία είναι εξάλλου και η κυριότερη αιτία ανόδου του λαϊκισμού και της άκρας δεξιάς. Το τρίτο που με ανησυχεί πολύ είναι η κατάρρευση των μεσαίων στρωμάτων. Τα μεσαία στρώματα δεν είναι μόνο η ραχοκοκαλιά της οικονομίας σε πολλές χώρες, όπως π.χ. στην Ελλάδα. Είναι και η ραχοκοκαλιά του συστήματος της φιλελεύθερης δημοκρατίας. 

 

 

Παρακολουθεί ο Πέτρος Μάρκαρης τηλεοπτικές αστυνομικές σειρές στο Netflix ή σε άλλες πλατφόρμες;

Θα σας απογοητεύσω, αλλά δεν παρακολουθώ αστυνομικές σειρές. Δεν ξέρω, αν οφείλεται στην ηλικία μου, αλλά προτιμώ να διαβάζω αστυνομικά μυθιστορήματα.

 

Σίγουρα υπάρχουν από τη νέα γενιά Ελλήνων και ξένων συγγραφέων κάποιοι που σας έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον. Θα μοιραστείτε μαζί μας κάποια ονόματα;

Από τους Έλληνες διαβάζω με ενδιαφέρον τα μυθιστορήματα του Δημήτρη Σίμου. Μου αρέσει, επίσης, η Χίλντα Παπαδημητρίου. Τώρα, για τους ξένους η διάκριση αυτή δεν έχει νόημα. Πέραν των κλασικών της εποχής μας, όπως ο Μονταλμπάν και ο Καμιλλέρι, διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον τα μυθιστορήματα του Λεονάρντο Παδούρα, αλλά και άλλων συγγραφέων της Λατινικής Αμερικής, όπως π.χ. ο Ερνέστο Μάγιο και ο Έλμερ Μεντόζα.

 

Ο Κώστας Χαρίτος ετοιμάζεται να δουλέψει σε συνθήκες καραντίνας στο επόμενο μυθιστόρημά σας;

Για την ώρα δουλεύει σε συνθήκες καραντίνας σε ένα διήγημα που γράφω. Τώρα αν θα συνεχίσει και με μυθιστόρημα, αυτό δεν το ξέρω ακόμα. 

 

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr/culture/book/680660_petros-markaris-i-pandimia-den-allaxe-tin-kathimerinotita-moy»

Έμυ Ντούρου, προτάσεις

 

Για τη σημερινή μας επικοινωνία επέλεξα τέσσερα μυθιστορήματα μυστηρίου τα οποία εξελίσσονται από την αρχαία Ελλάδα μέχρι την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄.

Η 95χρονη σήμερα Γαλλίδα ιστορικός Κλοντ Μοσέ, η οποία αφιέρωσε τη ζωή της στην αρχαία ελληνική ιστορία και ειδικά στον 4ο π.Χ. αιώνα, έγραψε στη δεκαετία του 1990 το «Έγκλημα στην αρχαία αγορά» (Εκδόσεις Θεμέλιο, μτφρ. Ευδοξία Δελλή), το οποίο λαμβάνει χώρα στην Αθήνα του 349 π.Χ. «Εκείνο τον καιρό η Αθήνα ήταν ακόμη ισχυρή. Είχαμε, βεβαίως, χάσει ένα μέρος της επικράτειάς μας αφότου ορισμένοι σύμμαχοί μας ξεσηκώθηκαν κατά της πόλεώς μας με τη στήριξη του σατράπη της Καρίας, του ονομαστού Μαυσώλου. Κατείχαμε, ωστόσο, έναν σημαντικό στόλο, ο οποίος όργωνε το Αιγαίο προστατεύοντας τα εμπορικά πλοία που μετέφεραν στον Πειραιά το απαραίτητο στην πόλη μας σιτάρι. Τα μεταλλεία του Λαυρίου λειτουργούσαν πυρετωδώς και το νόμισμά μας με την εγχάρακτη γλαύκα της Αθηνάς ήταν παντού περιζήτητο».

«Ακρόπολη» του Λέο φον Κλέντσε (1846)

Κάτω από την Ακρόπολη, την τελευταία μέρα των Μεγάλων Διονυσίων, ο πλούσιος Μειδίας χαστουκίζει τον Δημοσθένη, λόγω μιας πολιτικής διαφωνίας. Το συμβάν κάνει τον γύρο της Αθήνας. Η συζήτηση φουντώνει και στο κατάστημα του αργυροχρυσοχόου Παμμένη, ο οποίος είχε την ευθύνη για τα χρυσά στεφάνια των Μεγάλων Διονυσίων. Όταν στο κατάστημα εντοπίζεται το πτώμα του νεαρού Νικόστρατου, ο οποίος είχε ταχθεί ανοιχτά κατά του Μειδία, ο Αριστοκλής, ξάδερφος του θύματος θα αναλάβει να διαλευκάνει την υπόθεση. Ο γρίφος της δολοφονίας είναι η αφορμή για να ξετυλίξει η Κλοντ Μοσέ τη βαθιά γνώση της για την καθημερινή ζωή στην Αθήνα του 4ου αιώνα.

Κι από την Αθήνα ταξιδεύουμε στην Πομπηία του συγκλητικού Πόπλιου Αυρήλιου Στάτιου, του διάσημου ήρωα των  «λατινικών αστυνομικών μυθιστορημάτων» της Ιταλίδας Ντανίλα Κομάστρι Μοντανάρι. Στο μυθιστόρημα «Θάνατοι στην Πομπηία» (Εκδόσεις Άγρα, μτφρ. Σταύρος Παπασταύρου), το οποίο εξελίσσεται το 47 μ.Χ., ο συγκλητικός καλείται να εντοπίσει έναν κατά συρροή δολοφόνο ο οποίος περιφέρεται στις πλαγιές του Βεζούβιου και κατακρεουργεί πόρνες, μεταξύ των οποίων η Φορτουνάτα, μια όμορφη εταίρα που στο παρελθόν υπήρξε ευνοούμενη του αυτοκράτορα Κλαύδιου. «Οι Πομπηιανοί ήταν αρκετά πρόθυμοι για συνεργασία: όλοι είχαν προσέξει από κάποια ουσιώδη λεπτομέρεια που ήθελαν να του αναφέρουν. Ο δολοφόνος ήταν ψηλός, κοντός, μέσου αναστήματος· ξανθός, μελαχρινός, κοκκινομάλλης, καστανός· κουκουλοφόρος, με πλατύγυρο καπέλο, ξεσκούφωτος, με μάλλινο μπερέ· νεότατος, παιδί σχεδόν, ενήλικος, μεσήλικος, σίγουρα γέρος· κρατούσε μια κοντή σπάθα, ένα στιλέτο, ένα τρίκρανο, ένα μεγάλο μπαστούνι περιπάτου, ένα ρόπαλο· είχε δέρμα λευκό σαν τους Βρετανούς, μαύρο σαν τους Νούβιους, σταρένιο σαν τους Αιγύπτιους, λείο, σκασμένο, ρυτιδιασμένο, φολιδωτό, γεμάτο εξογκώματα, βρόμικο, καθαρό».

Τοιχογραφία στην Πομπηία

Η Έλις Πίτερς είναι η πιο δημοφιλής συγγραφέας ιστοριών μεσαιωνικού μυστηρίου. Ο «ερημίτης του Έιτον Φόρεστ» (Εκδόσεις Άγρωστις, μτφρ. Μαριάνα Τζιαντζή) ανήκει στη σειρά μυθιστορημάτων με ήρωα τον μοναχό Κάντφελ, ο οποίος εδώ αναλαμβάνει να διαλευκάνει τη λύση του μυστηρίου γύρω από ένα πτώμα που ανακαλύπτεται στο δάσος του Έιτον το 1142. Έχει προηγηθεί ο θάνατος του άρχοντα της περιοχής Ριχάρδου Λούντελ, τον οποίο έχει διαδεχθεί ο δεκάχρονος γιος του Ριχάρδος. Η γιαγιά του παιδιού θέλει να το παντρέψει με την κόρη ενός γαιοκτήμονα, προκειμένου να ενώσουν τα κτήματά τους, αλλά εκείνο αρνείται. Την ίδια στιγμή στην περιοχή καταφτάνει ένας ερημίτης με τον ακόλουθό του. Με την άφιξή τους ξεκινά μια σειρά από ατυχήματα στο μοναστήρι της περιοχής, στο οποίο είναι μαθητής ο δεκάχρονος Ριχάρδος.

Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ από τον Ιασέντ Ριγκό (1701)

«Εδώ και έξι χρόνια αφότου έληξε ο πόλεμος με την Ολλανδία, έγραφε ο ανώνυμος πληροφοριοδότης, ο βασιλιάς της Γαλλίας έχει περισσότερο από ποτέ αέρα στην πρύμνη του. δεν έπαψε να αυξάνει διαρκώς τις κτήσεις του και να μειώνει τους αντιπάλους του· ανικανοποίητος από τη συνθήκη της Νιμέγκ που του έδωσε τη Φρανς-Κοντέ και τη μισή Φλάνδρα μ τα κυριότερα κάστρα της. Η άνευ μάχης προσάρτησης του Στρασβούργου και του Καζάλ εδραίωσε την κυριαρχία του στον Ρήνο και τη Βόρεια Ιταλία. […] Εν ολίγοις, όλα συνέτρεξαν ευνοϊκά για να καταστήσουν το βασίλειο πιο μεγάλο και πιο ισχυρό από ποτέ». Το πρώτο μυθιστόρημα της Γαλλίδας ιστορικού Αρλέτ Λεμπίγκρ εξελίσσεται στις Βερσαλλίες του 1685. Στο «Έγκλημα στην αυλή του βασιλιά Ήλιου» (Εκδόσεις Θεμέλιο, μτφρ. Ευδοξία Δελλή) ο γενικός επιθεωρητής της Γαλλίας αναλαμβάνει να διαλευκάνει μία σειρά από εγκλήματα στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄, τη στιγμή που είναι σαφές ότι κύριος στόχος είναι ο ίδιος ο βασιλιάς.
 
Ραντεβού την επόμενη Πέμπτη,
Έμυ

 
ΥΓ.: Στα αποσπάσματα που υπάρχουν μέσα σε εισαγωγικά διατηρείται η ορθογραφία και η σύνταξη των πρωτότυπων κειμένων.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

 

ΔΙΚΤΥΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

 

 

Για την υπεράσπιση της δημοκρατίας

Ύστερα από πέντε χρόνια η δίκη της Χρυσής Αυγής φτάνει στο τέλος της κι όσοι υπήρξαν φυσικοί-ηθικοί αυτουργοί των δολοφονικών ενεργειών σε βάρος των Αιγύπτιων αλιεργατών, των μελών του ΠΑΜΕ και του Παύλου Φύσσα έρχονται  αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους. Πιστεύουμε ότι η δικαιοσύνη θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα ανταποκριθεί στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, αρνούμενη να δικαιώσει τη φασιστική βία και να ξεπλύνει την εγκληματική φυσιογνωμία της οργάνωσης. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι το αυγό του φιδιού που εκκολάπτεται εδώ και πολλά χρόνια θα εκλείψει με μια δικαστική απόφαση, αλλά είμαστε πεπεισμένοι ότι στην προκειμένη περίπτωση η αυστηρή τιμωρία θα αποτελέσει μια σημαντική νίκη για τη δημοκρατία. 

Ως Δίκτυο Λογοτεχνών θεωρούμε ότι ειδικά σήμερα η δημοκρατία έχει ανάγκη και από τέτοιες νίκες.

 

 

1.                   Αγυιώτη Κατερίνα

2.                   Αδαλόγλου Κούλα

3.                   Αθανασιάδου Φανή

4.                   Ακρίβος Κώστας

5.                   Αλεξόπουλος Βαγγέλης

6.                   Αναστασοπούλου Ελένη

7.                   Ανδρουλάκης Αλέξανδρος

8.                   Αποστολίδου Χαρούλα

9.                   Ασημακοπούλου Κατερίνα

10.               Ατσόγλου Κατερίνα

11.               Αυδίκος Βαγγέλης

12.               Βαγιώτη Θεοδώρα

13.               Βαλκανάς Αλέξανδρος

14.               Βασιλειάδης Βασίλης

15.               Βασιλοπούλου Φωτεινή

16.               Βελιβασάκη Γεωργία

17.               Βορδός Βαλάντης

18.               Βουγιουκλής Θωμάς

19.               Βούλτος Γιάννης

20.               Βρεττός Σπύρος

21.               Γαρουνιάτης Χάρης

22.               Γεωργαντοπούλου Ντίνα

23.               Γκέζος Χρήστος Αρμάντο

24.               Γκόζης Γιώργος

25.               Γκόντης Τάκης

26.               Γώγος Θάνος

27.               Δαλακούρα Βερονίκη

28.               Δενδρινός Γεράσιμος

29.               Δερμάνη Βίκυ

30.               Δημητριάδου Διώνη

31.               Διαβάτη Αρχοντούλα

32.               Διαμαντοπούλου Μαρία

33.               Δούκα Μάρω

34.               Δούμου Στέλλα

35.               Ευθυμίου Κυριάκος

36.               Ζαρκαδούλα Λίνα

37.               Ζάχαρη Ελένη

38.               Θάνογλου Ελευθερία

39.               Θεοδωρίδης Πέτρος

40.               Θεοχάρης Χ. Γιώργος

41.               Ιντζές Στάθης

42.               Καϊτατζή-Χουλιούμη Δέσποινα

43.               Καλαντίδου Βάσω

44.               Καμπάκη-Βουγιουκλή Πηνελόπη

45.               Καναβούρης Κώστας

46.               Κανελλόπουλος Θοδωρής

47.               Καραγιαννόπουλος Κωνσταντίνος

48.               Καραντώνη Χριστίνα

49.               Καρσαμπά Κυριακή

50.               Καρυωτάκη Ισμήνη

51.               Κασαπίδης Γιώργος

52.               Κατσακός Ζαχαρίας

53.               Κατσογιάννου Μαριάννα

54.               Κεντρωτής Γιώργος

55.               Κιοσσές Σπύρος

56.               Κλαίρη Παπαμιχαήλ

57.               Κοντολέων Μάνος

58.               Κοσμά Αφροδίτη

59.               Κοσμά Ελένη

60.               Κόσυβας Θάνος

61.               Κουβάτα Δήμητρα

62.               Κουγιουμτζή Μαρία

63.               Κουλούρη Μαρία

64.               Κουτρουμπάκη Εύη

65.               Κουτρουμπάκης Κώστας

66.               Κουτσουμπέλη Χλόη

67.               Κοφτερού Ελένη

68.               Κυριαζής Γιάννης

69.               Κωνσταντινίδης Κώστας

70.               Κωτόπουλος Τριαντάφυλλος

71.               Λάζαρης Νίκος

72.               Λάλου Αγγελική

73.               Λάτσαρη Μαρία

74.               Λιθοξοΐδης Στέλιος

75.               Λίλλης Γιώργος

76.               Λιόντη Μέρη

77.               Λουκίδου  Ευτυχία Αλεξάνδρα

78.               Λουκόπουλος Κωνσταντίνος

79.               Μαγριπλής Δημήτρης

80.               Μάκη Κωστούλα

81.               Μανιός Δημήτρης

82.               Μαριανός Αγγελής

83.               Μαρίνος Διονύσης

84.               Μαρκοπούλου Μαριάνθη

85.               Μπλάνας Γιώργος

86.               Μπογιάννου Ευγενία

87.               Μπόζενμπεργκ Ζωή

88.               Νεοκλέους Εύα

89.               Νικηφόρου Τόλης

90.               Νικολαΐδης Παναγιώτης

91.               Ντούξη Ελένη

92.               Οικονόμου Χ. Γιώργος

93.               Οφλίδη Καλαϊτζή Λένα

94.               Παπαγεωργίου Μαργαρίτα

95.               Παπαδημητρίου Σαμοθράκη Μάγδα

96.               Παπαδόπουλος Θεοχάρης

97.               Παπαδοπούλου Ελένη

98.               Παπαθανασίου Κώστας

99.               Παπουτσοπούλου Μαριάννα

100.            Παραδεισανού Ειρήνη

101.            Πάσχος Γιάννης

102.            Πελασγός Στέλιος

103.            Πετροπούλου Κουντούρη Ρένα

104.            Πλιάκου Μαριάννα

105.            Πολέντας Μανόλης

106.            Πολύβιος Πρόδρομος

107.            Ποσάντζη Παρασκευή

108.            Πρεβεδουράκης Γιώργος

109.            Πριοβόλου Ελένη

110.            Ροδοκαλάκη Μαρία

111.            Σακαλής Γρηγόρης

112.            Σαρηγκιόλης Θοδωρής

113.            Σταμπόγλης Σταύρος

114.            Στεφανάκη Καίτη

115.            Στούπας Ιωάννης

116.            Σωμαράκης Μίνως

117.            Τουμαζή Έλενα Ρεμπελίνα

118.            Τουμανίδης Χρήστος

119.            Τρωαδίτης Δημήτρης

120.            Τσεκούρας Δημήτρης

121.            Τσιλιβάκη Άντα

122.            Τσοκόνα Ιώ

123.            Τσούβα Λίλια

124.            Φάντη Χρύσα

125.            Φλουρής Χρήστος

126.            Φουσταλιεράκη Μαρία

127.            Φώτη Αικατερίνη

128.            Χατζημωυσιάδης Παναγιώτης

129.            Χατζηνικόλα Τσαμπίκα

130.            Χλωπτσιούδης Δήμος

131.            Χριστοδούλου Βάσω

132.            Χριστοδούλου Δήμητρα

133.            Χριστόπουλος Δημήτρης

134.            Χρυσοστομίδου Βάσω