Σπυρίδων Ι. Ευσταθίου, Λόγοι για τις μετοικεσίες Ηπειρωτών στην περιοχή του βορείου Έβρου, 2018

Λ

Αγαπημένοι διαρρήκτες της γειτονιάς

Οι εοιδήσεις είναι ομοιόμορφες και συνεχείς.' Μπήκαν κλέφτες στο σπίτι του τάδε. Του δείνα, της κυρίας, και τα λοιπά και τα λοιπό. Και πήραν ό,τι  χρυσαφικό βρήκαν, καλά να πάθουν , θα σχολίαζαν κάποιοι, χρυσαφικά σε καιρούς δύσκολους! Στις πιο πολλές περιπτώσεις εντυπωσιάζει η λέξη κι όχι το βάρος του περιεχομένου.
   Το θέμα είναι ότι αυξήθηκε ο κύκλος εργασιών, θα σχολίαζε ο υπουργός εργασίας. Κατακόρυφα. Όλα τα σπίτια κατέφυγαν σε καταστήματα ασφαλείας, ηλεκτρικών ειδών και όλα τα συναφή. Η Πρέβεζα αγαπήθηκε πολύ από τους διαρρήκτες. Ακόμη πιο πολύ η Σκαμνούλα. Μας λαμπάδιασαν. Νιώθουμε ιδιαίτερη τιμή που οι κλέφτες μας επισκέφτηκαν δυο φορές τις τελευταίες δεκαετίες. Συμπάσχουμε δε με την λύπη τους που δεν βρήκαν ψαχνό. Μπορώ να φανταστώ το ύφος τους όταν το μόνο που βρήκαν σε επάρκεια ήταν τα βιβλία. Χορταίνει κανείς με βιιβλία; Άντε ντε

Ευάγγελος Αυδίκος, Αυτοάνοσες τοξίνες, ΕΦΣΥΝ, 3 Μαρτίου 2020

Με τα μέσα ενημέρωσης η ιατρική ορολογία εισάγεται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Το αυτοάνοσο νόσημα είναι μια τέτοια περίπτωση. Με άλλα λόγια, είναι η περίπτωση εκείνη κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημά μας παθαίνει βέρτιγκο και επιτίθεται σε μέρη του οργανισμού μας.

Διαβάζοντας ένα πρόσφατο άρθρο του Πολ Κρούγκμαν στην εφημερίδα «The New York Times», ο νους μου πετάρισε στο συγκεκριμένο νόσημα. Ο αρθρογράφος είχε την άποψη ότι για τον πρόεδρο Τραμπ όλα όσα ταλανίζουν τον κόσμο –και την Αμερική– αυτοδημιουργούνται. Δεν υπάρχουν κάποιοι εξωγενείς παράγοντες που προκαλούν οργανικές στρεβλώσεις. Συνεπώς, δεν χρειάζεται να ληφθούν μέτρα, θα χρειαστεί μόνο χρόνος για την αυτορρύθμιση...

Προφανώς, ο πρόεδρος Τραμπ δεν είναι αφελής. Πέρα από το πολιτικό του αξίωμα, είναι κι ένας επιτυχημένος μεγαλοεπιχειρηματίας, ιδιότητα που δεν δικαιολογεί ούτε κι επιτρέπει την αναγωγή των παθών της ανθρωπότητας σε αυτοάνοσο περιβάλλον.

Επαναλαμβάνεται μια παλιά γενίκευση, ο συσχετισμός των βιολογικών συστημάτων με τα κοινωνικά. Το έπραξε ο Δαρβίνος τον 19ο αιώνα, τότε που επιχείρησε να μεταφέρει τους νόμους της βιολογίας στην κοινωνία. Ο κανόνας της φυσικής επιλογής (το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό), παρατήρησε, ήταν η κοινή μοίρα όλων των έμβιων όντων. Σαν να λέμε, η φυσική επιλογή ήταν το αυτοάνοσο νόσημα της εποχής.

Η ίδια αντίληψη διαχέεται στη λογική Τραμπ. Ολα όσα συμβαίνουν (κορονοϊός, φαινόμενο θερμοκηπίου, περιφερειακοί πόλεμοι, πρόσφυγες/μετανάστες) είναι όψεις αυτοάνοσων νοσημάτων. Οφείλονται σε ατέλειες του κοινωνικού συστήματος. Ετσι, δεν χρειάζονται παρεμβάσεις, μόνο υπομονή για την ολοκλήρωση της αποκατάστασης.

Για να μην αδικώ τον Αμερικανό πρόεδρο, δεν είναι εξ ολοκλήρου άστοχος ο τρόπος που προσεγγίζει τα κοινωνικά φαινόμενα. Οντως, εξελίσσεται, κατά καιρούς, η εκδήλωση αυτοάνοσων κοινωνικών νοσημάτων, με τα οποία αποπειράται η «αυτορρύθμιση» των παθογενειών ή των σχέσεων ανάμεσα στους ισχυρούς και τις διεκδικήσεις τους στο μεταβαλλόμενο γεωστρατηγικό περιβάλλον.

Πρόκειται, όμως, για τη μισή αλήθεια· κι αν περιοριστούμε σ’ αυτήν, οδηγούμαστε στη στρέβλωση των όσων γίνονται, κάτι που κάνει τους ανθρώπους να περιμένουν παθητικά την τακτοποίηση των εσωτερικών αντιθέσεων.

Οι πόλεμοι και οι μετανάστες, οι πολυποίκιλοι ιοί, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η υπερφόρτωση των εργαζομένων με βαρείς φόρους και η εργασιακή ανασφάλεια δεν αυτοδημιουργούνται. Προκύπτουν από τη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από τον άνθρωπο στους αριθμούς. Ευημερούν οι στατιστικές, δυστυχούν οι πολίτες.

Η αντίληψη για τα αυτοάνοσα κοινωνικά νοσήματα είναι παρακολούθημα ενός σκληρού νεοφιλελευθερισμού, που συχνά καλλιεργεί τον κοινωνικό αυτοματισμό και τον τυφλό εθνικισμό.

Τέτοια φαινόμενα έχουν κάνει την εμφάνισή τους και στην Ελλάδα, με αφορμή, παλαιότερα, τα μνημόνια και τώρα το προσφυγικό/μεταναστευτικό. Λύση δεν είναι να κηρύξουμε τον πόλεμο στους κατατρεγμένους. Λύση είναι –έστω μισή– η κατανόηση του προβλήματος.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΥΚΛΟΥ ΟΜΙΛΙΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΥΚΛΟΥ ΟΜΙΛΙΩΝ, Πολιτιστική κληρονομιά. Θεωρητικές και εθνογραφικές προσεγγίσεις

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020
κληρονομιά των πολιτικών εκτοπίσεων και η διαχείρισή
Δευτέρα 6 Απριλίου 2020
κάτω». Πολιτιστική κληρονομιά, κοινά αγαθά και η αγροτική κληρονομιά της
Νάξου.
Δευτέρα 27 Απριλίου 2020
μουσεία
Δευτέρα 11 Μαΐου 2020.
Η εφαρμογή της Σύμβασης
στην Ελλάδα, Βραζιλία και Κίνα.
Δευτέρα 25 Μαΐου 2020
Προβλήματα και προκλήσεις στις
κληρονομιάς» με οπτικοακουστικά μέσα.
ΠΡΟΣΟΧΗ! Οι ομιλίες γίνονται στην αίθουσα εκδηλώσεων του
Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), οδός Κρατίνου 9 και Αθηνάς, Πλατεία
Κοτζιά (παραπλεύρως του Δημαρχείου Αθηνών) και
είσοδο. Τηλ. επικοινωνίας για είσοδο: 6944110452 (Μ. Πέ
Κανδύλης) και 698983030
Επιτροπή Ομιλιών-Συζητήσεων
Ελευθέριος Αλεξάκης, Μαρία Ανδρουλάκη, Βασιλική Χρυσανθοπούλου.
- ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ
ΜΑΡΤΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2020
Εθνολογίας οργανώνει κύκλο ομιλιών-
με θέμα:
προσεγγίσεις»
20. Νότα Πάντζου: Από τη μνήμη στο μουσείο: η δύσκολη
τους.
20. Στέλιος Λεκάκης: Προσεγγίζοντας το τοπίο
2020. Ανδρομάχη Γκαζή: Άυλη πολιτιστική κληρονομιά και
. Πάνας Καράμπαμπας: Μια Σύμβαση, πολλές ερμηνείες:
για τη διαφύλαξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς
20. Σίλας Μιχάλακας: «Θα μας δείξει η UNESCO;».
αναπαραστάσεις στοιχείων «άυλης πολιτιστικής
Εθνικού Κέντρου
ώρα 7:00 μ.μ.,
Πέτρου), 2107491651 (Γ.
6989830307 (Ε. Αλεξάκης).
Συζητήσεων: Μαρία Κοκολάκη, Ανδρομάχη Οικονόμου,

Αράχνιασαν τα στρατόπεδα στην Πρέβεζα

Συνομιλώντας με το κύμα

Μονολίθι, η ανάσα