Γιάννης Πασιάς, Απλές αρχές Δημοσιογραφικής δεοντολογίας με «φόντο» τις πρόσφατες αρχαιρεσίες στο τοπικό Ιατρικό Σύλλογο

 

 

«….το ερώτημα δέν είναι πλέον σήμερα πώς μπορεί να διαφυλαχθούν οι ελευθερίες του Τύπου. Είναι πώς, απέναντι στην καταστολή αυτών των ελευθεριών, μπορεί να παραμείνει ελεύθερος ένας δημοσιογράφος. Με ποια μέσα ;

….ένας ελεύθερος δημοσιογράφος πρέπει να αφιερώσει στη διασφάλιση της αυθεντικότητας μιας είδησης όλη την προσοχή του. Διότι, αν δέν μπορεί να γράψει όλα όσα πιστεύει, μπορεί να μην γράψει αυτό που δέν πιστεύει ή που θεωρεί αναληθές.

…μια ελεύθερη εφημερίδα κρίνεται εξίσου από αυτά που δημοσιεύει και από αυτά που δέν δημοσιεύει. Αυτή η αρνητική ελευθερία είναι μακράν η πιο σημαντική όλων : διότι προετοιμάζει την έλευση της αληθινής ελευθερίας. Κατά συνέπεια, μια ανεξάρτητη εφημερίδα παραθέτει την πηγή των πληροφοριών της, βοηθά το κοινό να τις αξιολογήσει, απορρίπτει την προπαγάνδα, απαλείφει τα υβρεολόγια, πραΰνει με σχόλια την ομογενοποίηση των πληροφοριών και, με δύο λόγια, υπηρετεί την αλήθεια στο ανθρώπινο μέτρο των δυνάμεών της…

Η αλήθεια και η ελευθερία είναι απαιτητικές μαιτρέσες, έχουν λίγους εραστές…..»

Σταχυολογώ αυτά τα «ολίγα» από άρθρο που  έγραψε το 1939 ο Αλμπέρ Καμύ, Νομπελίστας συγγραφέας, δημοσιογράφος & φιλόσοφος.

Αλήθεια, δεν νομίζετε ότι παραμένει τρομακτικά επίκαιρος στις μέρες μας  που «στάζουν νωπά τα αίματα» από την πρόσφατη ανθρωποφαγική,  δημοσιογραφική κάλυψη-σήριαλ του βιασμού της 12χρονης στο κέντρο της πρωτεύουσας ; Θα επιχειρηθεί εισαγωγικά μια διαχρονική, μεταπολεμική περιπλάνηση στην ιστορία της δημοσιογραφίας.

Ο επιφανής Πολωνός μάχιμος δημοσιογράφος, πολεμικός ανταποκριτής και συγγραφέας Ryszard  Kapuscinski είχε αναφέρει στη δεκαετία του ’80 ότι «…στις μέρες μας μετράει μόνον αν η πληροφορία είναι ενδιαφέρουσα και όχι αν είναι αληθινή …», ενώ  ο συγγραφέας & αρθρογράφος  Κ. Παπαγιώργης  σ’ ένα καθοριστικό του άρθρο  (Δύσμοιρη  δημοσιογραφία) είχε εύστοχα  επισημάνει ότι «….παλαιότερα ο αναγνώστης της εφημερίδας ήταν προνομιούχος έναντι του αγράμματου…σήμερα (2002) με την κατακυριαρχία του γυαλιού, που επανέφερε στο προσκήνιο τη ζώσα φωνή, έχει επιβληθεί πλήρης ισότης. Όποιος διαθέτει ακοή είναι μέσα στο κόλπο…». Όμως «η εικόνα, όταν είναι δυνατή, σβήνει τον ήχο …» αντιτάσσει στο βιβλίο του «Η τυραννία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας» ο Ιγνάσιο Ραμονέ (αρχισυντάκτης της εφημερίδας Liberation- “πρύτανης” της Ευρωπαϊκής δημοσιογραφίας και συγγραφέας).

 Έχετε αναρωτηθεί πόσοι από μας στην εποχή μας διαβάζουν εφημερίδα ; Ή αντίστοιχα, πόσοι από μας αποκλειστικά «παραδίδουν» αφύλακτο το ευαίσθητο αυτό θέμα (της ενημέρωσης, δηλαδή, χωρίς διασταύρωση) στις διαθέσεις των ΜΜΕ & του διαδικτύου ;

Ζούμε σε μια εποχή που οι άνθρωποι συγχέουν την πληροφόρηση με την γνώση, αφιερώνοντας ολοένα και περισσότερο χρόνο αποκλειστικά στη πρώτη. Την ίδια στιγμή (ειδικά στην Ελλάδα) ο μέσος άνθρωπος εκφέρει γνώμη για όλα, ακόμα και για θέματα που δέν  γνωρίζει. Τί θα μπορούσε να εξαχθεί σαν συμπέρασμα ; Ίσως πιθανά ότι ζώντας στην εποχή της οικουμενικής υπερ-πληροφόρησης εξαλείφεται η διαφορά ανάμεσα στη γνώμη και στη γνώση. Αντικειμενικά η πληροφόρηση αφορά αποκλειστικά τα επιφαινόμενα, τα νέα της τρέχουσας στιγμής. Και δέν θα έπρεπε να διαμορφώνει χωρίς έρευνα την γνώμη. Και, σίγουρα, δέν θα έπρεπε να συμβάλλει αβασάνιστα στο κτίσιμο της γνώσης.

Στην εποχή μας, την εποχή δηλαδή της υπερ-πληροφόρησης (που ουσιαστικά καταλήγει στην εικονική –virtual- ενημέρωση), της ήττας των εφημερίδων από την τηλεόραση και της ήττας της τηλεόρασης από τα μέσα διαδικτυακής ενημέρωσης, είναι εύκολα χειραγωγήσιμη η πληροφορία : η δημοσιογραφία της διερεύνησης έχει μεταπέσει στη (φθηνή) δημοσιογραφία της αποκάλυψης (που σχεδόν πάντα …κιτρινίζει). Και καταλήγουμε στο να επηρεαζόμαστε από το πώς ο παρουσιαστής αφηγείται αυτό που συνέβη και όχι στο τι ακριβώς συνέβη. Στη δε τηλεόραση επικρατεί το μοντέλο της «αθλητικής δημοσιογραφίας», θεωρώντας ότι έχει την ισχύ να παρουσιάζει την «ιστορία την ώρα που γράφεται» !

Και φθάνοντας στη τρέχουσα δεκαετία, ας εξετάσουμε πώς στη μετα-συμπαντική  εποχή (metaverse) χειραγωγείται η πληροφόρηση : μα με το μοντέλο OCEAN  της Cambridge Analytica μας «ξεναγεί» η Μπρίτανι Κάιζερ στο βιβλίο της «Στο στόχαστρο». Με αναλυτικό τρόπο παρουσιάζεται η κοινωνική μηχανική  (social engineering), που, χρησιμοποιώντας τα μαζικά δεδομένα (big data) και τη διαχείρισή τους (data manipulation), επιτυγχάνει το αποτέλεσμα που στοχεύει (βλέπε περιπτώσεις Τραμπ/ΗΠΑ, Brexit/Μεγάλη Βρετανία, Μπολσονάρο/Βραζιλία). Η προγραμματισμένη αυτή προπαγάνδα (computational propaganda) στηρίζεται σε δύο άξονες και αρωγός στην υλοποίησή τους είναι ο Τύπος :

1.       του φόβου

2.        της αγωνίας ότι είναι αληθινό αυτό που θέλει το άτομο να ακούσει

Πρόκειται, επομένως για χειραγώγηση ατόμων ή ομάδας ατόμων χωρίς να γίνεται αντιληπτή (τεχνική του micro targeting, εξατομικεύοντας το στόχο).

Σας κούρασα ;

Ας προσγειωθούμε στη τοπική επικαιρότητα : την δημοσιογραφική κάλυψη των πρόσφατων εκλογών στον Ιατρικό Σύλλογο Μαγνησίας (ΙΣΜ). Οι τίτλοι ενημέρωσης που χρησιμοποιήθηκαν «Αλλαγή ηγεσίας στον ΙΣΜ : νέος Πρόεδρος ο κ. Χ του 11μελούς Διοικητικού Συμβουλίου, η παράταξη του οποίου εκλέγει 6 μέλη»* ή «Ανατροπή ηγεσίας στον ΙΣΜ».

Ανατέμνοντας την κατάσταση θα ήταν δόκιμο για το κοινό να είχε υπογραμμισθεί ότι ο αναφερόμενος Σύλλογος απαρτίζεται από τέσσερα σώματα : το Διοικητικό Συμβούλιο, το Πειθαρχικό Συμβούλιο, το σώμα Εκπροσώπων στον Πανελλήνιο Ιατρικό σύλλογο (Π.Ι.Σ) και την Εξελεγκτική Επιτροπή, κάτι που τα δημοσιεύματα  (σκοπίμως ή από άγνοια ;) δέν ανέφεραν. Αν ενσωματωθούν τα εκλογικά αποτελέσματα όλων των επιμέρους σωμάτων, αρχίζοντας από το Διοικητικό Συμβούλιο, αποκαλύπτεται ότι οι θέσεις είναι μοιρασμένες (6/5) με ποσοστά 49,66% προς 46,72%. Συνυπολογίζοντας και τα υπόλοιπα σώματα, όπως το Πειθαρχικό Συμβούλιο με εκλογικά ποσοστά της παράταξης του «;  νικητή» 40,63% προς  53,72% ή την Εξελεγκτική Επιτροπή [44,92% προς 46,95%] ή την εκπροσώπηση στον Π.Ι.Σ [43,11% προς 51,69%] αντίστοιχα, ο κάθε καλόπιστος αναγνώστης εύκολα θα διαπίστωνε (it is not rocket science, δα όπως θα έλεγαν και οι Αγγλοσάξωνες) ότι ο καταλληλότερος τίτλος των δημοσιευμάτων μάλλον θα έκλινε προς το «Πύρρειος νίκη της παράταξής του κ. X στον Ι.Σ.Μ»….

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα η μονταρισμένη πληροφόρηση, κρατώντας απόμακρα την επίγνωση της δομής ενός Συλλογικού οργάνου, αφ’ ενός δέν  συμβάλλει στο κτίσιμο της γνώσης, αφ’ ετέρου διαμορφώνει κατά το δοκούν (ποια, αλήθεια ;) την γνώμη περί των εκλογικών αποτελεσμάτων στον Ι.Σ.Μ

Όπως είχε επισημάνει ο συγγραφέας Μαρκ Τουέιν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα : «η διαφορά μεταξύ αλήθειας και επινόησης είναι ότι η επινόηση είναι πιο πιστευτή…..»

 

Ιωάννης Δημ. Πασιάς, ιατρός

 

* Ας σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγεται αφού συνέλθει το σώμα μετά την διοικητική επικύρωση των εκλογικών αποτελεσμάτων στην εναρκτήρια συνεδρίαση…

Πρακτικά 19ου Πανελληνίου Συνεδρίου του Λυκείου των Ελληνίδων /Παράρτημα Βόλου, Ελληνικές φορεσιές και σύγχρονοι μόδα: διάλογοι, ταυτίσεις και αντιπαραθέσεις

 

Μνήμης Αγνής Γκιζίκη - Σκουζού

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Εκδηλώσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας

 

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας συμμετέχοντας στον νέο θεσμό του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», διοργανώνει, σε συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή, παράσταση χορού και συναυλίες στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου.

Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το μόνο αντίτιμο είναι το εισιτήριο για την είσοδο στον χώρο διοργάνωσης, όπου προβλέπεται.

Για λόγους ασφαλείας και για την αποφυγή καθυστερήσεων και συνωστισμού συνιστάται η έγκαιρη προσέλευση, 30-45΄πριν από την έναρξη των εκδηλώσεων.

Η χρήση μη ιατρικής μάσκας είναι απαραίτητη καθ’όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.

 

Για τη συμμετοχή είναι απαραίτητη η προκράτηση θέσης

 

31 Αυγούστου 2020

Σόλο του Γιώργου Κοτσιφάκη

Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου | Ώρες έναρξης: 12.15 & 13.00 

Κρατήσεις εδώ

Ο καταξιωμένος χορευτής Γιώργος Κοτσιφάκης παρουσιάζει ένα χορευτικό σόλο σε χορογραφία Χρήστου Παπαδόπουλου, με τη συνοδεία του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εστουδιαντίνας Νέας Ιωνίας Βόλου και δεξιοτέχνη Ανδρέα Κατσιγιάννη στο σαντούρι. Ο Χρήστος Παπαδόπουλος σημειώνει: «Ένα ντουέτο. Ένα σώμα και ένα μουσικό όργανο. Το ντουέτο αυτό εμπνέεται από την ελληνική μυθολογία και αποπειράται μέσα σε πέντε μόλις λεπτά να σκιαγραφήσει και να διαγράψει μια τιτάνια ανθρώπινη διαδρομή και εξέλιξη. Η διαδρομή αυτή ξεκινά με τη μυθολογική δημιουργία του ανθρώπου ως ένα θεϊκό αστείο, συνεχίζει με τη σχέση αθάνατου-θνητού και πώς αυτή αναδιαμορφώνεται μέσα στους αιώνες και τελειώνει με τα πρώτα βήματα του ανθρώπου ως ανεξάρτητου πλάσματος που λαχτάρα να αυτοπροσδιοριστεί και να ορίσει το μέλλον του. Συνεχίζοντας την έρευνα της συνάντησης σώματος και ήχου, πώς αυτά συναντιούνται και αλληλοεπηρεάζονται, επιχειρείται η δημιουργία ενός ιδιότυπου παραστασιακού κώδικα στηριζόμενου τόσο στην αφηγηματικότητα της κίνησης όσο και στη λειτουργία της ίδιας της μουσικής».

Χορογραφία: Χρήστος Παπαδόπουλος
Σαντούρι: Ανδρέας Κατσιγιάννης

 

31 Αυγούστου 2020

Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου

Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου | Ώρα έναρξης: 20.30 

Κρατήσεις εδώ

 

1 Σεπτεμβρίου 2020

Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου

Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου | Ώρα έναρξης: 20.30 

Κρατήσεις εδώ

Η καταξιωμένη ορχήστρα Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Ανδρέα Κατσιγιάννη, περιοδεύει το φετινό καλοκαίρι με δύο διαφορετικά μουσικά προγράμματα. Κάθε πρόγραμμα και ένα συναρπαστικό μουσικό ταξίδι. Το πρώτο περιλαμβάνει ένα αφιέρωμα στη Σμύρνη και τον Πειραιά, ενώ το δεύτερο είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στη θάλασσα και στην ξενιτιά.

Σε αυτή τη συναυλία θα παρουσιαστεί το πρόγραμμα Mare Nostrum το οποίο αποτελείται από δύο κύκλους. Ο πρώτος κύκλος (Το ταξίδι, στη δική μας θάλασσα) είναι αφιερωμένος στη θάλασσα που ενώνει 23 διαφορετικούς λαούς. Μελωδίες κοινές και διασκευές πρωτότυπες συναντιούνται επί σκηνής με την Εστουδιαντίνα σε μια πανδαισία ήχων και ρυθμών. Στον δεύτερο κύκλο (Έρωτας στην ξενιτιά) το ταξίδι ξεκινά από την Ανατολή και τα Βαλκάνια, φτάνει έως τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας και τα φάντο της Πορτογαλίας και καταλήγει στην Ελλάδα του χθες και του σήμερα.

Τραγουδούν: Απόστολος Μόσιος, Ευτυχία Μητρίτσα

Σολίστ: Κυριάκος Γκουβέντας (βιολί), Κώστας Γεδίκης (μπουζούκι, λάφτα), Δήμος Βουγιούκας (ακορντεόν), Σταύρος Κουσκουρίδας (πνευστά), Δημήτρης Γκαβαρδίνας (κρουστά), Φίλιππος Ρέτσιος (πιάνο), Κώστας Κωνσταντίνου (μπάσο), Ανδρέας Κατσιγιάννης (σαντούρι)

Παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ

 

Το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Ορφανοτροφείο Βόλου.Μια δράση του 30ου Δημοτικού Σχολείου Βόλου

Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας, δώδεκα ερωτήματα και κάποιες απορίες, διάλεξη του καθηγητή Γιάννη Πίκουλα στον Βόλο, 4 Μαρτίου, ώρα 7μμ, στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ποιός ήταν στην πραγματικότητα ο Αλέξανδρος Γ´, ο γιὸς του Φιλίππου Β´ της Μακεδονίας, ο ευρύτερα γνωστὸς ως Μέγας; Ποιά ήταν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της εκστρατείας του και γιατί κατέλιπε τέτοιο μύθο; Πώς πέθανε και πού ετάφη; Το έργο του ήταν αποτέλεσμα ικανοτήτων και αρετής, ή τύχης και συγκυριών; ‘Αλλαξε τον τότε κόσμο, ώστε να θεωρείται πως επέδρασε στον παγκόσμιο πολιτισμό; Του οφείλει κάτι η Κεντρικὴ Ασία, η Ινδική, ή η Κίνα; Έχει σχέση με τη διαμόρφωση του Βουδισμού, ή τη ζηλωτικὴ επικράτηση του Χριστιανισμού;

Με δώδεκα ερωτήματα και τις ανάλογες πολύπλευρες απαντήσεις τους επιχειρείται να δοθεί ευσύνοπτη, όσο και τεκμηριωμένη εικόνα για μια από τις πλέον χαρισματικὲς προσωπικότητες της αρχαιότητος (και όχι μόνον), στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καλλιγράφος, με τίτλο «Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας, δώδεκα ερωτήματα και κάποιες απορίες».

Ο Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Γιάννης Α. Πίκουλας θα μιλήσει και θα αναλύσει όλα τα παραπάνω θέματα στη διάλεξη που θα δώσει στην αίθουσα εκδηλώσεων του Αθανασάκειου Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου την Τετάρτη 4 Μαρτίου 2020, ώρα 19.00.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μαγνησίας με το Σωματείο «Φίλοι του Αθανασάκειου Αρχαιλογικού Μουσείου Βόλου και αρχαιολογικών χώρων Βορ. Σποράδων» και του Συλλόγου Μακεδόνων Ν. Μαγνησίας.

BIOΓPAΦIKO  ΣHMEIΩMA

Ο Γιάννης  Aντ. Πίκουλας είναι Kαθηγητής Aρχαίας Eλληνικής Iστορίας, Tμήμα  IAKA  Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Eκδότης του διεθνούς αρχαιογνωστικού περιοδικού Hόρος  (Όρος), 1983κε. (τόμοι 1–31). Υπήρξε Eρευνητής στο Kέντρο Eλληνικής και Pωμαϊκής Aρχαιότητας (KEPA) του Eθνικού Iδρύματος Eρευνών (EIE) τα έτη 1996–2001. Το 2000 εξελέγη Kαθηγητής Aρχαίας Eλληνικής Iστορίας στο Tμήμα IAKA (Iστορίας, Aρχαιολογίας & Kοινωνικής Aνθρωπολογίας) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Bόλος). Έχει εκδόσει δέκα (10) μονογραφίες και υπήρξε Eπιμελητής εκδόσεως δεκαοκτώ τόμων (18). Oι δημοσιεύσεις του σε ελληνικά και ξένα περιοδικά ή Πρακτικά Συνεδρίων υπερβαίνουν τις 190. Aσχολείται κυρίως με θέματα Iστορικής Tοπογραφίας και Eπιγραφικής. Επίσης με θέματα υλικού πολιτισμού των αρχαίων, λ.χ. την αμπελοκαλλιέργεια-οινοπαραγωγή και την ελαιοπαραγωγή. H έρευνα του καλύπτει ιδίως την Πελοπόννησο (Aργολιδοκορινθία, Aρκαδία, Λακωνία), Θεσσαλία και Mακεδονία, αλλά και Μ. Ασία.

Ο Κώστας Λιάπης στον Κώστα των ασφοδέλων

φυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 χρονών, ο λαογράφος, συγγραφές και γενικότερα άνθρωπος των γραμμάτων Κώστας Λιάπης, που άφησε σπουδαία παρακαταθήκη στη Μαγνησία και Πανελλαδικά.
Ο Κώστας Λιάπης γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου του 1935 στον «μεγάλο» Αϊ – Γιώργη του Πηλίου. Ασχολήθηκε με τα Γράμματα (στην πλατιά έννοια του όρου) από το 1955. Είχε συνεργαστεί με τις εφημερίδες «Η Θεσσαλία», «Ταχυδρόμος» καθώς και εφημερίδες και κυρίως περιοδικά πολιτιστικής καλλιέργειας απ’ όλη σχεδόν τη χώρα με χιλιάδες μικρά και μεγάλα κείμενα, που εκτείνονται από το χώρο του δημοσιογραφικού ρεπορτάζ ως τις περιοχές της λαογραφίας, της ιστορίας, της γλωσσολογίας, της λογοτεχνίας και της κριτική βιβλίου.
Συνεργάστηκε για μεγάλο διάστημα με τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Βόλου, με τους βολιώτικους ραδιοσταθμούς «Βόλος 9,86 FM Stereo, και την «Ορθόδοξη Μαρτυρία» όπου κι έχει πραγματοποιήσει πάνω από 500 παιδαγωγικές, ιστορικές και λαογραφικές εκπομπές.

Ο Κώστας Λιάπης έγραψε 22 βιβλία (ανάμεσα στα οποία το βραβευμένο το 1981 με Α΄ Πανελλήνιο βραβείο «Ώρες του Πηλίου») και 37 ανάτυπα, με θεματολογία την Ιστορία, Λαογραφία, Λογοτεχνία και Γλωσσολογία κι επίκεντρο κυρίως το αγαπημένο του Πήλιο. Από το 1996 συντονίζει την έκδοση και επιμέλεια των δυο τοπικών περιοδικών «Βίγλα» και «Πλώρη», που συγχωνεύτηκαν από το 2009 στο «Βίγλα – Πλώρη», ενώ από το 2003 ως το 2010 είχε αναλάβει τον συντονισμό έκδοσης και την επιμέλεια του περιοδικού «Μαγνησία» της Εταιρείας Κοινωνικής Παρέμβασης και Πολιτισμού (ΕΚΠΟΛ) της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας.

Είχε πρωτοστατήσει στην ίδρυση και λειτουργία των δυο τοπικών Μουσείων («Μουσείο Γλύπτη Νικόλα» και «Εκκλησιαστικό Μουσείο του ναού του Αγίου Γεωργίου») αλλά και του «Βαφειάδειου Πολιτιστικού Κέντρου» και του αναξιοποίητου ακόμη ως «Μουσείου Τοπικής Ιστορίας και Τέχνης».
Είχε τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών, από την Ιερά Mητρόπολη Δημητριάδος και ποικιλότροπα έχει επίσης τιμηθεί για το έργο του από όλους σχεδόν τους πολιτιστικούς φορείς της πόλης μας.

Παρουσίαση ημερολογίου στον Βόλο, 16 Δελ.2019, Κτίριο Τσικρίκη, Πανεπ.Θεσσαλίας, ώρα 6μμ

Ο Βόλος από το Κατηχώρι Πηλίου

Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου Κατίνα Λατίφη, Μακρύς ο δρόμος για την Ιθάκη, Βόλος, 2 Δεκεμβρίου, κτίριο Ματσάγγου, ώρα 7μμ

Ηλίας Βολιώτης Καπετανάκης, Αδέσποτες μελωδίες Μετρονόμος 2018

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ για τον Επίτιμο Διευθυντή Αρχαιοτήτων Λάζαρο Δεριζιώτη Τετάρτη 23 Οκτωβρίου2019, ώρα 19.00 «Κτήριο Τσικρίκη» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Γαμβέτα – Ιάσονος) στον Βόλο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βόλος, 19 Οκτωβρίου 2019

-«Θεωρούμε, πώς πρέπει να “τιμούμε” τους ανθρώπους για το έργο τους και την προσφορά τους, όταν είναι εν ζωή.

Μόνο έτσι η “τιμή” αποκτάει νόημα και αξία».

Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος & Αλμυρού, κ. Ιγνάτιος.

Η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού δια των φορέων της, «ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ, για τη διάσωση του πολιτιστικού αποθέματος», και Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου - Ερευνητικό Κέντρο, Τομέας Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων και Κειμηλίων, θεωρεί χρέος τιμής απέναντι σε προσωπικότητες, ένεκα της προσφοράς τους στον πολιτισμό, στην περιοχή μας, αλλά και  ένδειξη ευγνωμοσύνης και αγάπης, να αναγνωρίζει την προσφορά τους και να τους τιμά όταν βρίσκονται στην ζωή.

Η λήξη των εργασιών του 19ου Συνεδρίου Λυκείων Ελληνίδων, Ανοιχτό Θέατρο Νέας Ιωνίας, Βόλος

Η παράδοση φοριέται από ερασιτέχνες μοντελιστς, Συνεδριο Λυκείων Ελληνίδων

Παραμύθια στον Βόλο

Γλέντι με Μικρασιάτικα στον Βόλο, 15 Ιουλίου , ώρα 9 μ

M

Συνομιλώντας με τα Αρχεία των Πηλιορειτών εν Αιγύπτω, Σάββατο, 8 Ιουνίου, ώρα 8μμ, Βόλος