Γιώργος Ρουσόπουλος, καιρός για μυθιστότημα, εκδόσεις λεξίτυπον

Ένα πέπλο μυστηρίου κάλυπτε τη ζωή του παππού, και ειδικά τις συνθήκες θανάτου του. Πέθανε ή σκοτώθηκε; "Πέθανε" μας είπε κάποια στιγμή η μάνα μου. Πώς πέθανε; Επέμεινα. Θέλαμε να μάθουμε. Μετά από λίγο καιρό, άλλαξαν τροπάρι: "Σκοτώθηκε". Ναι, αλλά αν σκοτώθηκε, τι διάολο είχε συμβεί ; Γιατί δεν μας έλεγαν; Με την πίεση των μεγαλύτερων εγγονών, η μάνα μου αναγκάστηκε μετά από καιρό να παραδεχτεί ότι δεν σκοτώθηκε αλλά τον σκότωσαν. Οπότε τα ερωτήματα έγιναν ακόμη πιο βασανιστικά: Ποιοι, πώς, και γιατί τον σκότωσαν;

Αυτό πάντως δεν ήταν το μόνο ζήτημα για το οποίο είχαμε απορίες, είχαμε απορίες και για τον θείο Μάνθο, τον άντρα τής θείας Φιλίτσας. Γιατί δεν είναι μαζί μας ο θείος Μάνθος; Ο πατέρας μου είναι εδώ, ο πατέρας του Κωστή επίσης, ο πατέρας του Γρηγόρη όμως πού είναι ; Εμείς οι νεότεροι δεν τον ξέραμε καν. Μήπως δεν ζει ; Πού είναι τώρα; Μας πήρε καιρό να μάθουμε.